Από πού προέρχεται το όνομα, από πού προέρχεται ο μύθος του χάλυβα της Δαμασκού;

Η προέλευση της λέξης "damask" βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Συρίας. Μέχρι τον 18ο αιώνα, ένα ατσάλι από την ινδοπερσική περιοχή εισήχθη στην Ευρώπη μέσω της Δαμασκού. Το ατσάλι αυτό χαρακτηριζόταν από ένα μοτίβο. Ωστόσο, δεν είναι γνωστό πώς ακριβώς παραγόταν αυτό το ατσάλι (πηγή: Wikipedia).

Ακόμη και σήμερα, στην εποχή της μεταβιομηχανοποίησης, η παραγωγή χάλυβα ομοιογενούς και σταθερής ποιότητας απαιτεί υψηλό βαθμό εμπειρίας και αξιοπιστίας της διαδικασίας παραγωγής. Και έτσι είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ότι οι δυσκολίες πριν από την εκβιομηχάνιση -στο Μεσαίωνα και στην αρχαιότητα- ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερες. Εκτός από την ποιότητα του χάλυβα, η ικανότητα και η εμπειρία του σιδηρουργού ήταν αυτές που έκαναν ένα καλό μαχαίρι. Είναι αυτονόητο ότι η ποιότητα διέφερε από σιδηρουργό σε σιδηρουργό, από μαχαίρι σε μαχαίρι.
Το ατσάλι της λεπίδας των μαχαιριών δεν πρέπει μόνο να είναι ομοιογενές και σταθερής ποιότητας. Πρέπει επίσης να πληροί μερικές φορές αντιφατικές απαιτήσεις. Επομένως, είναι ζωτικής σημασίας η στάθμιση των διαφόρων απαιτήσεων και η εξασφάλιση ενός βέλτιστου αποτελέσματος. Από τη μία πλευρά, ο χάλυβας μαχαιριών πρέπει να είναι σκληρός, αλλά όχι υπερβολικά σκληρός, διότι διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να σπάσει η λεπίδα σε βαριά χρήση. Από την άλλη πλευρά, ο χάλυβας του μαχαιριού δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ μαλακός, καθώς το μαχαίρι θα έχανε την κοφτερότητά του πολύ γρήγορα κατά τη χρήση λόγω της συνεχούς φθοράς.

Επομένως, ήταν σημαντικό να συνδυαστούν οι ιδιότητες. Ένας χάλυβας που να πληροί ταυτόχρονα όλες τις απαιτήσεις δεν μπορούσε να παραχθεί με σταθερή ποιότητα. Και έτσι συνδυάστηκε ένας σκληρός χάλυβας, ο οποίος υπόσχεται αρχική αιχμηρότητα και διατήρηση της κόψης, με έναν σκληρό χάλυβα, ο οποίος δίνει στο μαχαίρι την απαραίτητη ευελιξία και αντοχή στο σπάσιμο. Ήταν σημαντικό να τοποθετηθεί ο σκληρός χάλυβας στο σημείο όπου θα βρισκόταν η λοξοτομή/ακμή του τελικού μαχαιριού.

Για καθημερινή χρήση, η σκληρότητα του χάλυβα που σχηματίζει την κοπτική ακμή/λεπίδα δεν πρέπει να είναι πολύ υψηλή. Τα μαχαίρια Damascus της GÜDE έχουν κοπτική ακμή που είναι σκληρή και κοφτερή, αλλά όχι πολύ σκληρή ώστε να μπορεί να ξαναακονιστεί εύκολα.

Ένα μαχαίρι Damascus ξεκινά με μια στοίβα από διάφορα στρώματα χάλυβα διαφορετικής σκληρότητας (συνήθως δύο ή τρία). Το πακέτο θερμαίνεται στο σιδηρουργείο, συγκολλάται στη φωτιά και στη συνέχεια κόβεται κατά μήκος ή σταυρωτά, τοποθετείται το ένα πάνω στο άλλο και συγκολλάται ξανά στη φωτιά. Αυτό γίνεται επανειλημμένα μέχρι να επιτευχθεί ο επιθυμητός αριθμός στρώσεων χάλυβα. Ο σιδηρουργός πρέπει να φροντίσει να μην υπερβεί μια ορισμένη θερμοκρασία. Διαφορετικά, ο άνθρακας του χάλυβα θα καεί. Αυτό που ακολουθεί είναι η χειρωνακτική επιδεξιότητα του σιδηρουργού με το σφυρί και το αμόνι.

Με τη συστροφή του χαλύβδινου πακέτου κατά τη διάρκεια της αναδίπλωσης και της σφυρηλάτησης, μπορούν να επιτευχθούν διαφορετικά σχέδια στην επιφάνεια. Τέλος, τα μαχαίρια αποκτούν την οπτική τους εμφάνιση σε λουτρό οξέος. Εκεί, τα διάφορα στρώματα και οι γραμμές ροής δουλεύονται σε ένα διακοσμητικό μοτίβο.

Μαχαίρια Δαμασκού από GÜDE - μια πανδαισία για τα μάτια. Σχεδόν υπερβολικά όμορφα για να δουλέψει κανείς.